23 Temmuz 2014 Çarşamba

Ergen Bir SP'linin Bağımsızlık Hikayesi: Bölüm 1 "Analiz"

Selam:)

Bu yazı kardeşime ve onun tüm yol gösterdiklerine gelsin!
Size %90 Serebral palsisi olan bir genç adamın bagımsızlık hikayesini anlatacağım.. 

Bizi tanıyanların pek çoğu bilirler, Furkan büyürken bizimle yaşayan bir ablası vardı.. Furkan büyüdüğünde, o da evlenme çağına geldığınde yollarımız ayrıldı..

Sonra kardeşime bizim kriterlerimizi tamamlayan birini bulmak bizi çook zorladı..

Neden? Çünkü bu iş öyle hafife alınacak bisey degil!

Bu sebeple biz ve başka ihtiyac sahiplerine faydalı olabilmesi icin ekip arkadaşlarımla birlikte "destek koçlugu" projesini başlattık. 

Damla Egitim Danısmanlıkta bu yıl yaklasık 60 kisiye eğitim verdik..
 Bunların bir çogu bir aile ile gönüllü yada ücretli çalıştı,
Deneyip bırakanlar oldu,
Sevip devam edenler oldu,
Koçların çoğu 1 yıldır aynı çocukla çalışıyor ve herkes halinden memnun:)
Tüm programları bizim takip ettigimiz için kontrollü başlayanlar ve çok başarılı olanlar oldu..
Olmaya da devam ediyor.. 
Proje çok başarılı gidiyor şimdilik.. 

Başarılı olmazsa bittik zaten:)
Kardeşimin olayını çözemezsek bu durum domino etkisiyle hepimize yansıyor..
Annem ve Babam yıllarca kardeşimi Dünya'da ne varsa götürüp hepsini denediler.. Adına okullar mı acmadık, Almanya'dan doktorlar mı getirmedik neler neler.. Furkan bu yaşa geldiginde ise hepimiz tıkandık!! 

Onun yerine piramidin alttaki 3 basamağını tamamladıgımız icin, bu genc adam artık kendini gerceklestirmek istiyor!
Ve biz bunu nasıl yapacagımızı bilmiyorduk!
Onun yerine gerceklestirme işinde ailece bir harikayızdır, ancak onun kendini gerceklestirmesi? Bunu biz de yeni öğreniyoruz..

Birilerinden öğrenmeye çalıştık.. Tam sonuç alamadık.. O zaman iş yine başa düştü:)

Hem bi profesyonel hem de Furkan'ın ablası olarak başladık bizimkilerle çalışmaya..

Bu süreçte Furkan'ın anne-babası ile profesyonel olarak çalıştık..(Benim de annemle babam olabilirler, ancak bu isi profesyonel yurutmezsem patlarım:))

Saglam bir farkındalık seansı yaptık.. Alet çantamki koçluk tekniklerini kullandım.. Zor ama eğlenceliydi..

Annem kusursuz bir anne, babam da her fedakarlıgı yapmış bir baba..
İkisi de bu gune kadar bildikleri yolda  en iyi sekilde yuruyerek baskalarına yol göstermişler.. 
O yolda herşeyi halledip tam asfaltı döşemişken, şimdi Furkan onlara yeni bir patikadan bahsediyordu.. "Ergenlik"
Yorulmuşlardı.. Haklılardı..

Farkındalık çalısmalarının kaçınılmaz sonu budur..
Herkesin ayakları yere bastı.. 
Babam apayrı şeyler istiyordu, annemse apayrı.. 
Resim netleşti..
Netleşince o kadar da kötü değilmiş dedik..
Önce ne istedigimizi bulduk..
Esneyebilecegimiz tarafları belirledik.. 
Tek sorun, biri harika guvenlikli bir söfor, digeri ise şefkatli bir bakımveren istiyordu.. 
İkisinin isteklerinin hepsini tutan bir kişi bulmak imkansızdı.. 
Ben sadece farkındalık soruları sordum.. 
Onlar kendi cevaplarını kendi verdiler..
Seanstan çıktıklarında sorgulamaya başlamıslardı..
Parçalar yerine yavaş yavaş oturuyordu..
Ertesi gün ortak paydada buluşmuşlardı.. 
Ortak payda Furkan'ın ihtiyaçlarıydı :)

Belirledigimiz kriterler icin ilan verdik..
Yaklaşık 40 kişiyle toplu goruşmeler yaptık.. Görüşmelerde Furkan için hazırladığımız tanıtım sunumunu sunduk.. 

Beğendiğimiz adayları Zehra hanım (annemiz olur) ile tanıştırdık.. Kendisinden geçince Furkan'la tanıstırdık..
Pek çok kişi değistirdik..
Gittikçe daha da netleşiyordu resim..
Netleştikçe daha kolay oluyordu araması..
Artık tam da istediğimiz kişiler geliyordu goruşmeye, adayların arasında karar vermekte zorlanır olduk.. Hepsi iyiydi Furkan için..
Ve sevgili Umut'ta karar kıldılar :)

İyi araba kullanan, şefkatli ve hareketli bir insan.. 
Şoför değil, bakımveren degil, dadı hiç diil.. Furkan'ın "destek koçuydu" Umut..
Yol arkadaşı, can yoldaşı olmak için gelmişti.. Hoşgelmişti hayatımıza..

Umut'la Furkan'ın sürecini merak ediyorsanız yazımın ikinci bölümünü beklemelisiniz :)

Beklerken can dostum filmini izleyebilirsiniz.. Eminim seveceksiniz..
Sevgiler..



3 yorum:

  1. Ne sıcak bir yazı olmuş. Heycanla bekliyorum. Benim oğlum 7 yaşında siz bize yol gösteriyosunuz furkanın ailesi olarak.

    YanıtlaSil
  2. İşte bu çoooooook iyi geldi ne yapacağımı bilemiyorum nolur çabuk yazın diğer bölümleri Damla hanım biz marmariste yaşıyoruz gerekirse oraya gelmeye razıyız yeterki mutlu olsun kızım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Durun sakin olun hiçbi yere gitmenize gerek yok:) yazının diğer bölümlerini okumalısınız.. "Memleketinizde kalın sevgili anneler"diye bi yazım var onu okuyabilirsiniz bu arada:)

      Sil

Yorumlarınızı bekliyorum:) (anonim seçeneğini seçerek direkt yorum yapabilirsiniz)