7 Ekim 2013 Pazartesi

Iraklı Aile..

Bu hafta bu oda ıraklı bir aileyle tanıştı.. 
Haftasonu çalışmıyoruz ama ben nasılsa çalışmanın bir yolunu buluyorum..
Ben bulamasam da onlar beni buluyorlar..
Telim çaldı.. Zor anlaşılan bir türkçeyle yardım isteyen bir adam..
3 yaşındaki yeğenini bize getirmek istiyor..
Kurumda kimse yok diyorum..
Lütfen diyor.. 
Sihirli kelime benim için:)
Alyoşu uyutup açtım kurumu onlar için..
Annemin odasında bu sefer bambaşka bir milletten misafirler..
Bir tavsiye üzerine bizi bulmuşlar.. Anne ve baba ile ingilizce anlaştık..
O kadar çaresizler ki.. Hepsi bir ağızdan anlatıyor..
Çoluk çocuk hala amca teyze hep beraber gelmişler..bir umut..
Türkmenler..
Hoş gelmişler..
Gözlerimin içine bakıyorlar..
Bişeyi yok demem için..
Bikaç seans sonra eve dönebilirsiniz demem için..
Anlattım..
Ekibimiz görmeli diye..
Anne doktor baba mühendis..
Otizm kelimesiyle tanışmışlar..
Biraz rahatlattım..
Biraz dertleştik..
Gittiler..
Sonra başladılar yoğun terapi programına..
Anne her gün mailler yolluyor bana terapi yöntemlerini içiyor sanki..
Buraya yerleşmeye karar verdiler..
Bizim için ümitköye yerleşen bir aile daha..
Sevinirmisin üzülür müsün?
Daha çok aile var ırakta diyorlar..
Buyursun gelsinler..
Eğitim koordinatörümüz Selma Somay uzun yıllar yurtdışında kalmış.. Her milletten çocukla çalışmış..
Halden anlar..
Her dili anlar..
Saolsun..
Küçük m.(ismini yazmak istemedim) bize bu yaşta geldiği için şanslıyız.. Davranış problemlerini çok rahat şekillendirebiliyoruz..
Bakalım bizi küçük m. ile ne maceralar bekliyor..
Sizinle paylaşırım ilerde..
Sevgiler..



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumlarınızı bekliyorum:) (anonim seçeneğini seçerek direkt yorum yapabilirsiniz)